|
|
|
| In het eerste deel van dit artikel beschreven we de geboorte van deze roemruchtige racemotor. We stelden ook de viercilinders in lijn aan jullie voor én de square four die hen opvolgde. We nemen de draad weer op op het ogenblik dat Yamaha deze laatste motorconfiguratie vaarwel zegt en met de eerste V4 op de proppen komt. |
 naar top |
 |
|
De OW61 was niet alleen de eerste YZR500 met een V4 motor, maar ook de eerste racemotor die voorzien van een een tweetaktmotor met deze cilinderopstelling werd uitgerust. De V4 motor zag het licht omdat Yamaha een kleinere motor wilde ontwerpen die voor een grotere handelbaarheid van de motorfiets moest zorgen. Om het motorblok smaller te kunnen maken dan dat van de square four, monteerden ze de carburatoren en de roterende inlaten niet aan de zijkanten maar tussen de cilinderblokken. Een revolutionaire plaatsing van de carburatoren die nu nog gebruikelijk is. Ook het veersysteem van de OW61 was revolutionair want het veerelement was dwars op de veerbeweging en de rijrichting geplaatst. Het frame dat daarvoor diende te worden ontworpen was de voorloper van het later heel bekend geworden Deltabox frame van het merk. Kenny Roberts maakte voor het eerst in een wedstrijd gebruik van de OW61 tijdens de GP op de Salzburgring. Hij behaalde er de derde plaats. Later, op de omloop van Jarama, verbeterde Roberts er zijn persoonlijk rondrecord mee en was zo maar eventjes een volle seconde sneller dan voorheen.
|
| naar top |
|
|
|
De 1983 versie van de YZR500 droeg de naam OW70 en was de tweede generatie van de door een V4 aangedreven motorblok Yamaha-racers. Deze motor kreeg een nieuw aluminium Deltabox frame, eveneens een nieuw veersysteem en een 17 duims voorwiel mee om de wegligging en de hanteerbaarheid van de motor verder te perfectioneren. Het achterveersysteem was van het bottom link type, hetgeen nog steeds op heel wat hedendaagse motoren wordt toegepast. Yamaha heeft met de OW70 ook geëxperimenteerd met het gebruiken van het Deltabox frame als brandstofreservoir, maar door de toen geldende FIM-regels verhuisde dat idee naar de koelkast. Met deze motor vocht Kenny Roberts onder andere tegen Freddy Spencer (die op een driecilinder Honda tweetakt reed) om de hoogste eer. Uiteindelijk moest Kenny Freddy voor laten gaan in het klassement na een strijd op haren en snaren. Eddy Lawson, de tweede Yamaha piloot eindigde verdiend op de vierde plaats in het eindklassement.
|
| naar top |
|
|
|
| De specificaties van de OW76 tonen aan dat Yamaha op deze motor de roterende inlaten niet heeft toegepast. Ze werden vervangen door membraaninlaten, die door de toepassing van nieuwe materialen voor de membranen voor een betere vermogensafgifte en een beter startgedrag zorgden. Eddy Lawson, die met de OW76 zijn tweede GP-seizoen reed, won de eerste GP van het seizoen op de omloop van Zuid-Afrika. Nadien volgden er voor hem nog drie overwinningen, hetgeen tenslotte uitmondde in de wereldtitel. |
| naar top |
|
 |
|
|
| Deze versie van de YZR500 kreeg opnieuw een nieuw motorblok. De twee krukassen die bij de OW76 nog in dezelfde richting draaiden, draaiden in de OW81 in tegengestelde richtingen, met name naar elkaar toe. Daardoor ontstond er een kleiner gyroscopisch effect en was de motor gemakkelijker van richting te veranderen onder het rijden. Eddy Lawson en Christian Sarron behaalden in 1985 respectievelijk de tweede en de derde plaats in de eindrangschikking. De motor kreeg voor 1986 een ander gevormd zadel en een vermogenwinst van 5 pk. De YZR500 OW81 leverde daarmee in zijn laatste versie volgens de fabriek 145 pk. Lawson won met deze motor het 1986 kampioenschap terwijl in Japan Tadahiko Taira zijn derde titel op rij won in het All Japan Championship. |
| naar top |
|
 |
|
|
| Om aan de nieuwe geluidsnormen van maximum 110 decibel te kunnen voldoen, kreeg deze motor een nieuw uitlaatsysteem. De motor evolueerde ook nu weer want de plaats van het motorblok was herzien, de koeling geoptimaliseerd en er werd een vermogen bereikt dat nu 148 pk bedroeg. Randy Mamola won met de OW86 de eerste 500cc GP op Japans grondgebied en plakte er later in het seizoen nog twee overwinningen bij. Lawson won zes wedstrijden, wat samen met de overwinningen van Mamola genoeg was om Yamaha zijn vierde constructeurstitel te schenken. |
| naar top |
|
 |
|
|
| De OW98 kreeg een andere cilinderhoek. De cilinders stonden niet meer onder een hoek van 60 graden tegenover elkaar, maar wel onder een hoek van 70 graden. Die 10 graden meer had Yamaha nodig om meer plaats te maken voor een geoptimaliseerd membraan-inlaatsysteem. Door de nieuwe lay-out van het uitlaatsysteem moest de achterbrug een asymmetrisch design krijgen om de dempers op een goede plaats kwijt te kunnen. Eddy Lawson won niet minder dan zeven wedstrijden en veroverde daarmee zijn derde wereldtitel in de 500cc klasse. Kevin Magee en Wayne Rainey wonnen beiden ook elk een ronde, wat genoeg was om Yamaha zijn vijfde constructeurstitel te bezorgen. Opmerkelijk is dat Rainey tijdens dat seizoen voor het eerst een race won met carbon remschijven. |
| naar top |
|
 |
|
|
| De OWA8 was een doorontwikkelde versie van de OW98. Voor het eerst maakte Yamaha echter gebruik van een data-recording systeem op zijn racemotoren. De onder rijdende omstandigheden vergaarde gegevens bleken een enorme bron van informatie te bevatten voor de ontwikkelaars, de technici en de piloten die er dan ook gretig gebruik van maakten. Lawson behaalde met deze motor de tweede plaats in het eindklassement, gevolgd door zijn teammaat Christian Sarron. Norihiko Fujiwara won met dezelfde machine het All Japan Championship voor de derde opeenvolgende keer. |
| naar top |
|
 |
|
|
De OWC1 die Yamaha in 1990 in de strijd wierp had een verbeterde handelbaarheid en een hoger maximum vermogen. Voor het eerst zit er nu ook een upside-down voorvork in de motor. De YZR500 leverde nu 155 pk en was daarmee opnieuw 5 pk sterker dan zijn voorganger. Rainey wist deze aanpassingen volledig te benutten en won in dat jaar niet alleen zeven races, maar ook zijn eerste wereldtitel. Om het feest compleet te maken verdiende Yamaha daarmee zijn zesde constructeurstitel. De OWC1 is ook de motor die de basis vormde voor de actie die Yamaha later –in 1992- op touw zette om de 500cc races nieuw leven in te blazen. In dat jaar leverde Yamaha namelijk motorblokken aan privé teams die het met een Harris of ROC rijwielgedeelte konden combineren.
|
| naar top |
|
